LeatitiaMiaWimDirk.reismee.nl

BACK HOME

RHENEN / ROTTERDAM - Na een lange reis zijn we gisteren veilig en gezond thuis gekomen. Vooral de gezondheid is van groot belang, want we hebben weer gezien dat een ongelukje in een klein hoekje kan zitten.  De reis was goed, al duurde die wel een ruime twintig uur. Met de bus van Hua Hin weer voor een lange rit naar het vliegveld in Bangkok en vandaar met China Airlines naar Schiphol. Overigens is het vliegen met China Airlines ons prima bevallen; een aanrader! 


Terugkijken doen we op een indrukwekkend mooie vakantie. Onze dromen zijn uitgekomen! We hebben veel van het mooie Thailand kunnen en mogen zien, ook op plekken waar niet alle toeristen komen. En we hebben kennis mogen maken met de uiterst vriendelijke bewoners van dit land. Dat overtrof onze stoutste verwachtingen en we kunnen van die gastvrijheid wat leren. Ook het Bhoedisme heeft ons weer wat bijgebracht. Niet zozeer als geloof, maar zeker wel als een 'way of life'. Gaan we de komende maanden maar eens mee aan de slag. Dat gaan we ook doen met het verwerken van alle ervaringen en natuurlijk de vele foto's. Het zal een hele grote, maar leuke, klus worden om dat alles op een rijtje te krijgen. Maar de feestdagen en dus ook weer de vrije dagen komen er aan en een mooie gelegenheid om het dan op te pakken.


Rest ons met deze laatste blog onze 'volgers' te bedanken voor het willen lezen van onze ervaringen en het geven van de reacties. We hebben ze met plezier gelezen. 


Namens ons allen fijne feestdagen toegewenst en alvast een gezond en veilig 2014 toegewenst. 

KLAAR VOOR VERTREK

HUA HIN - De laatste dag in Thailand is aangebroken. En het gaat een lange dag worden, want onze tijd gaan we vannacht pas vliegen. Dus vermaken we ons deze dag nog lekker in en rond het zwembad. Want de temperatuur en de zon zijn uitstekend. Wel uitkijken dat we de laatste dag niet verbranden. Het verdere goede nieuws is dat niemand in de ziekenboeg achterblijft en we dus allemaal weer naar huis vliegen.

De laatste dagen zijn vooral gebruikt voor het doen van wat inkopen en voor sommigen nog een excursie. Wij hadden daar geen zin meer in en hebben lekker bij het zwembad gelegen. De zee ligt hier wel op slechts 300 meter, maar het water in het zwembad oogt toch wel wat frisser dan de zee. Direct naast ons strand is de toegang naar de vissershaven en als je ziet welke water vandaar naar de zee stroomt ....... Je kunt je eigen voeten niet eens zien en dat is nog steeds een criterium om wel of niet in de zee te gaan. Toch? In het zwembad kunnen we tot de bodem bekijken en dan is het altijd goed.

Gisteren ook nog met z'n drieën bij de pedicure langs geweest en we komen dus met kortgeknipte en de dames ook gelakte nagels weer naar huis. Dirk wordt nu 'onder handen' genomen en die laat zich gelijk nog even masseren. Om de nek wat los te maken en het zal zeker helpen. Baat het niet, dan schaadt het niet.

Sinds gisteren hebben we ook een groep Duitsers er bij gekregen. Ook op rondreis door Thailand geweest en nu relaxend afwachten tot aan het moment van vertrek. Langs het zwembad hebben we gelukkig stenen liggen en dus hebben we geen last van putjes gravende Duitsers.

Zoals gezegd is de ziekenboeg leeg en gaat iedereen mee naar huis. Twee personen zijn nog druk bezig om met de verzekering een 'upgrade' naar de business-class te regelen en dat op voorschrift van de artsen van het ziekenhuis. Alleen jammer dat een verzekeringsmaatschappij er ook altijd wat van moet vinden. En niet altijd meedenken in het advies van het ziekenhuis. Vanmorgen was het nog niet geregeld, maar we hebben nog een ruime twaalf uur voordat we vertrekken.

Een deel van de kamers hebben we al uitgecheckt en met z'n vieren hebben we een kamer aangehouden, waarin we aan het einde van de middag nog even kunnen douchen en omkleden. Om zes uur moet de kamer leeg zijn en dat is een mooie tijd, want om zeven uur (13 uur Nederlandse tijd) komt de bus ons ophalen. We rijden eerst naar Cha-Am om nog enkele reisgenoten op te halen en dan gaan we door naar Bangkok. Een stad overigens, waar de laatste weken veel wordt gedemonstreerd. Gisteren is er een ministerie bezet door enkele duizenden demonstranten en de vraag is maar hoe dit afloopt. Hier in Hua Hin merken we niets van dat alles en ook op weg naar het vliegveld zullen we er geen last van hebben. Om 02.05 uur (20.05 uur Nederlandse tijd) vertrekken we, zoals nu gepland, en hopen om 09.00 uur (dan onze en jullie tijd) op Schiphol te landen. Graag tot in Nederland!

TIJD OM TE GAAN

HUA HIN - Het wordt tijd om te gaan. Het weer is al 'afscheid' aan het nemen, want sinds gisteren hebben we te maken met het staartje van een tropische cycloon en dat uit zich in flinke onweersbuien. En helaas groeit ook de ziekenboeg. Alhoewel wij met ons vieren daarvan gevrijwaard blijven, leven we toch met de anderen mee. Dus wordt het echt tijd om te gaan om allen die ons lief zijn weer in de armen te kunnen sluiten.

Dit zal een van de laatste blogs vanuit Thailand worden en we sluiten de reeks af met onze thuiskomst. We hebben (bijna) alles gezien, alleen de lokale 'apenheul' van Hua Hin hebben we nog niet gehad. De vraag is natuurlijk of we tussen enkele tientallen nieuwsgierige en op eten uit zijnde apen willen staan. Dat zullen we vandaag wel beslissen, alleen zal het weer dan eerst moet opknappen. Op dit moment (zondagmorgen) regent het al enkele uren hard en is het geen weer om de neus buiten de deur te steken (althans, voor drie van ons niet, want Leatitia is er gewapend met een paraplu en een poncho toch op uit getrokken). Het weer is gisternacht omgedraaid en dat als gevolg van een tropische cycloon, die net het zuidelijke stukje van Thailand aan doet. Nog verder naar het zuiden schijnt het echt slecht te zijn en dan valt het hier nog mee. De komende dagen zit er niet veel verbetering in. Maar we mogen niet klagen en dat doen we dus ook niet, want we hebben de afgelopen weken stralend weer gehad en alles onder mooie weersomstandigheden kunnen bezoeken. Dan mogen de paar tropische regenbuitjes de pret niet drukken.

Wat wel de pret drukt is de ziekenboeg. De twee al genoemde reisgenoten bewegen zich, met hun beperkingen van een 'gipspootje' en een strak korset, goed en maken er het beste van. Gistermorgen kregen we er nog iemand bij met een ontstoken oog, maar dat schijnt met een (betere) antibiotica kuur wel op te lossen. Minder is het dat een van ons gisteren in het ziekenhuis is opgenomen met mogelijk een scheenbeenvliesontsteking. Dianne is samen met haar zus Annette en beide mannen een gezellig Brabants stel, waar we het goed mee kunnen vinden. Donderdag had zij een wondje aan haar been opgelopen en dat is kennelijk gaan ontsteken. Dus zaterdagmiddag naar het ziekenhuis (de medische verzorging is uitstekend hier) en gelijk aan het infuus. Twee dagen blijven en wellicht langer, dus dat zou de terugreis wel eens in de problemen kunnen brengen. Maar de berichten van deze morgen zijn positief en we hebben dus goede hoop dat we allemaal tegelijkertijd weer naar huis kunnen gaan.

Blijft over wat vandaag ons programma gaat worden. Als ze zon gaat schijnen, kunnen we nog even aan het strand of in het zwembad gaan liggen. Maar daar ziet het op dit moment helemaal niet naar uit. Dus maar even in de lobby hangen, deze blog schrijven en wat bijpraten met de anderen. Ook wel functioneel. Als het later op de dag droog is, kunnen we vanavond naar de 'night market', want Leatitia heeft nog niet alle inkopen gedaan. Wel bijna, maar nog niet helemaal. En we hebben nog ruimte in de koffer, dus die zal wel gevuld gaan worden. En dan kunnen we daar ook nog even lekker eten, want die ervaring hebben we al eerder opgedaan. Gisteren hebben we in de 'Market Village' (een groot winkelcentrum met veel, dure, winkeltjes) Japans gegeten. Niet zoals we in Nederland gewend zijn. Je zit aan een lopende band en dan komen er schoteltjes met vlees, kip, vis en groente voorbij en dan kun je er een schoteltje naar keuze vanaf halen. Op je tafel staat een pan met kokend water en nog iets anders te koken en daarin moet alles gekookt worden. Niet gebakken en dat maakt het net iets minder. Leuk om meegemaakt te hebben, maar een tweede keer gaan ze ons daar niet zien. Dan maar weer lekker Thais of wellicht Italiaans, want dat is ook niet verkeerd. Thuis komen KFC of Mc Donalds wel weer aan de orde.

Tot zover onze berichten van vandaag. Tot in Nederland of wellicht eerder als we nog echt wat bijzonders te melden hebben.

ZIEKENBOEG GROEIT

HUA HIN - De ziekenboeg van ons reisgezelschap is groeiende. Inmiddels hebben twee van onze 'lotgenoten' al een bezoek aan het ziekenhuis gebracht en waren de berichten niet echt rooskleurig. Het goede nieuws is dat het niet ons betreft en dat het ons prima vergaat. We genieten ook in deze omgeving en het verblijf op het strand is prima.

Zoals gezegd hebben twee van onze reisgenoten het ziekenhuis moeten bezoeken. De eerste betrof de mevrouw, die op weg naar Hua Hin struikelde en, zoals wij dachten, haar enkel verzwikte. In het ziekenhuis bleek dat er toch een botje in haar voet was gescheurd en dus het gips in en einde vakantie. Want met een gipsen been loop je in deze hitte niet al te ver weg. Het tweede geval diende zich vandaag aan. Zoals bij de meeste stranden in dit soort gebieden kun je ook een jet ski huren. Lekker scheuren over het water en over de golven vliegen. Maar dan krijgt je rug wel de nodige klappen en in 99% van de gevallen loopt het allemaal goed af. Maar vandaag niet voor een van onze mannelijke medereizigers. Een boom van een kerel, maar een van de golven werd hem net iets te veel. Hij voelde het in zijn rug knappen en dus terug naar het strand. In het ziekenhuis bleek dat zijn rugwervels tijdens de klap ook verschoven zijn geweest. Niets meer doen deze vakantie, niet meer dan 5 kilo tillen en in de business-class terugvliegen (dit laatste is geen straf). Dus eveneens einde vakantie. Jammer voor beiden, maar het zal en mag onze vakantie niet bederven en wij gaan gewoon door. Alhoewel de dames wel voor Wim en Dirk een verbod op de jet-ski hebben gezet.

Verder is het goed toeven hier. Het strand op 300 meter en daar hebben we ons al twee dagen uitstekend vermaakt. In de stad, een twintig minuten in de tuk-tuk voor een bedrag van 5 euro, hebben we de 'night-market' en daar zijn we gisteravond geweest. De meeste geplande inkopen zijn daar gedaan en dus zijn we bijna klaar. Wim en Dirk hebben ieder drie 'nep' La Coste polo's gekocht voor een bedrag waarvoor je er in Nederland niet eens naar mag kijken. De gevraagde prijs was wel wat hoger, maar dankzij het afdingen hebben we er een voor ons prima prijs voor betaald. Dat geeft je een prima gevoel. De vraag is wel of alles mee kan in de koffers, anders moet de handbagage maar wat uitbreiden.

Vanavond lekker gegeten in een restaurantje aan de overkant van de straat. Volgens onze informatie van deze week is het pas sinds kort geopend en soms gaat er wel eens wat fout. Zo kan het gebeuren dat je het verkeerde menu voorgeschoteld krijgt, maar dat is ons gelukkig niet gebeurd. Wij hebben exact gekregen wat we bestelden en daar gaat het om. Morgenavond bezoeken we weer de stad en dan zal het wel een mall worden.

Nog enkele dagen te gaan en dan gaan we weer naar huis. Het algemene gevoel is dat we daar aan toe zijn. Het is hier prima vertoeven, we hebben genoten van ieder moment, maar het is ook weer goed om lekker thuis te zijn. Maar dan moeten we alleen nog niet denken aan de Nederlandse temperaturen, want dat zal echt wennen zijn.

EEN LANGE ZIT

HUA HIN - Vandaag de tweede en langere dag in de bus. Voor de chauffeur een hele inspanning, want hij moet, nadat hij ons bij de hotels heeft afgezet, weer terug naar Bangkok. Morgenochtend wacht alweer een nieuwe groep op hem. Maar dat geldt niet voor ons, want wij kunnen ons lekker gaan vermaken en even bijkomen van het opdoen van alle mooie ervaringen. Uiteraard kunnen we ook nu inschrijven op enkele activiteiten, maar dat zullen we nog eens rustig bekijken.

De autosnelwegen in Thailand zijn redelijk tot goed. Niet al teveel verkeer en buiten de grote steden als Bangkok en Chiang Mai nauwelijks files. Wat wel opvalt zijn de regelmatige politiecontroles op de autosnelwegen. Met wat pionnen wordt een rijstrook afgesloten en moet het verkeer langzaam door de controle, waar volgens onze informatie vooral op het voldoen van de wegenbelasting wordt gecontroleerd. Wij hebben er geen last van en kunnen steeds doorrijden.

Bij de eerste koffiestop heeft een van onze reisgenoten een ongelukkige valpartij. Bij de ingang van het restaurant verzwikt zij op een houten bruggetje haar enkel en valt pardoes in het water. Slechts een tiental centimeters diep, maar toch behoorlijk nat. Een van de mannen schiet haar te hulp en zij is snel weer op het droge. Alleen de problemen met haar enkel zijn vervelend. Hopelijk dat de zwachtel en het snel opgetrommeld ijs erger gaat voorkomen, maar de rest van de vakantie zal zij er zeker last van hebben.

De lunch hadden we vandaag weer op een heel mooie plek. In een oase met prachtige flora en waterpartijen, midden tussen de palmbomen met serene muziek was een prachtig plekje gecreëerd, waar ons een heerlijke lunch werd opgediend. Iedereen heeft ervan genoten. Het was wel weer even bijzonder om er te komen. Allereerst moest er gekeerd worden op de autosnelweg, maar dat is gebruikelijk in Thailand. Er zitten geen vangrails tussen beide rijbanen en er zijn speciale uitrijstroken om te kunnen keren. We dachten eerst even dat we verkeerd gereden waren, want het was nog voor twaalf uur en dus redelijk vroeg voor de lunch. Maar we stevenden toch af op ons rustadres en waren bijna in een keer goed gereden, ware het niet dat er een vrachtauto precies voor het uithangbord van het restaurant stond. Dus achteruit rijden op de autosnelweg was het devies. Waarschijnlijk mag dat ook niet in Thailand, maar het motto is daar dat het niet erg is als je het toch doet.

Na een toch wel lange rit kwamen we uiteindelijk in Hua Hin uit. Ons hotel is het Napalai hotel en de eerste indrukken zijn goed. We hebben nog geen restaurant kunnen ontdekken en dus zijn we de 'straat' maar opgegaan. Daar bleken in de directe omgeving uitstekende restaurantjes te zitten en ook de prijs valt daar mee. Lekker gegeten en op tijd naar bed om even bij te komen. Morgen zien we wel verder, alhoewel Dirk en Wim beloofd hebben mee te gaan naar de 'night market' en daar zullen we dus morgenavond wel zijn. Ook gezellig en waarschijnlijk een stuk minder massaal dan in Chiang Mai. We gaan het meemaken.

OP WEG NAAR HET ZUIDEN

TAK - We zijn aan het einde van de middag op de tussenstop op de weg naar het zuiden aangekomen. Een rustige rit met daarin twee tussenstops, waarvan er een voor de verzorging van de inwendige mens was, dus die kunnen we overslaan.

De eerste tussenstop was bij werelds eerste ziekenhuis voor de olifanten opgericht in 1993. Gewonde of zieke olifanten worden daar weer opgeknapt. Een van de olifanten was bijvoorbeeld bij een mijnontploffing een van zijn voorpoten kwijt geraakt en kreeg in het hospitaal een prothese aangemeten. Mooi om te zien welke aandacht er aan deze dieren wordt geschonken. De financiering van het ziekenhuis gebeurt op basis van giften, waarvan o.a. Brigitte Bardot (de ouderen onder ons kennen haar nog wel) een van de grote sponsoren is.

Na ongeveer twintig minuutjes gingen we weer verder om tegen 5 uur in het plaatsje Tak aan te komen. Ons onderdak voor deze nacht is het Riverside hotel, waar we ook lekker van het diner gesmuld hebben. Langs het water en ook rond het hotel was er een grote markt in verband met het 'Feest der Lichten'. Jullie kennen het verhaal al van de lampionnen, maar er worden ook drijvende bloemstukjes met een brandende kaars en wierook op het water gezet. Wij kregen in het hotel ook allemaal een bloemstukje en hebben dat in het water gezet en iedereen mocht daarbij zijn of haar wens doen. Ondertussen kwamen er honderden bloemstukken in het snel stromende water voorbij drijven. Deze kwamen van een groot ponton, waar een grote show werd gegeven. Leuk om even gezien te hebben en daarna zijn we naar het hotel gewandeld om het deze avond niet te laat te maken. Morgenochtend om 8 uur vertrekken we weer en nu voor de lange rit naar Hua Hin, waar wij de komende zes nachten zullen verblijven. Even lekker relaxen en genieten van de omgeving en het mooie weer. Zal zeker wel gaan lukken.

LANGE NEKKEN IN THAILAND

CHIANG MAI - We kennen allemaal de negerinnen uit Afrika met de lange nekken. Maar dat ze ook in het noorden van Thailand wonen, zal niet iedereen bekend zijn. Toch zijn er in bergdorpen van met name Birma en nu ook in Thailand stammen, die deze traditie al eeuwen in stand houden. Maandagmorgen was voor ons het moment om met dit bergvolk kennis te maken. Zeker leuk en interessant, maar ook erg toeristisch ingesteld. Daarover straks meer.

Deze maandag in Chiang Mai waren er meer mogelijkheden om te bezoeken. Uiteindelijk kozen wij voor het bergdorp 'Tong Luang', waar onder andere de dames hun nekken verlengen door koperen ringen en daarmee beginnen ze al op vijfjarige leeftijd. Het gaat niet zozeer om het verlengen van de nek, maar om het naar beneden brengen van de schouders en het borstbeen. Daardoor lijken de nekken langer te worden. De beelden zullen een ieder bekend voorkomen. Overigens zijn deze 'long necks' niet de oorspronkelijke bewoners van het noorden van Thailand. Zij zijn in 1984 de grens van Birma en Thailand overgetrokken om daar een nieuw leven te beginnen. Inmiddels wonen er zo'n 500.000 oorspronkelijke inwoners van Birma in Thailand (natuurlijk zijn dat niet allemaal 'long necks) en zitten er nog eens zo'n miljoen te wachten om de grens over te mogen trekken. Maar dat houdt Thailand tegen.

Aanvankelijk zorgden de nieuwe bewoners van Thailand voor veel overlast. Nadat de door hen verbouwde gewassen geoogst waren, werd het gebied platgebrand en vertrokken ze naar de volgende plek. Zo werd het noorden van Thailand behoorlijk ontbost. Dat heeft de regering van Thailand goed opgepakt en de nieuwe bewoners zijn onderricht in het verbouwen van meerdere gewassen. Nu wonen ze continue op een plek en ziet alles er weer goed uit. Zo zie je maar dat 'ongewenste' immigranten ook voor welvaart kunnen zorgen. Een van de grootste bronnen van de inkomsten is het toerisme. De bewoners zijn daar in het dorp waar wij waren, en zo zal het ook bij de andere zijn, helemaal op ingesteld. Moeders met kleine kinderen en lange nekken tonen graag hun producten. Sommige worden handgemaakt en andere in Chiang Mai gekocht om weer door te verkopen. Het toerisme is erg doorgevoerd en een voordeel daarvan is dat sommige dames de Engelse taal redelijk machtig zijn. Kun je toch met ze communiceren. Aan de andere kant blijkt bij het maken van foto's dat ze er toch even goed voor gaan zitten. Vooral voor sommige kinderen duurt het dan wel eens te lang en gaan ze zich vervelen. Het blijven tenslotte kinderen en die willen ook kunnen spelen. Maar het was weer een ervaring om dit mee te maken.

In de middag zijn we met een klein groepje naar 'Tiger Kingdom' geweest. Met kleine tijgertjes spelen en met grote tijgers kon je poseren. De kleine trokken ons wel aan, maar zo'n grote zal maar een slechte zin hebben die dag. Dat wil je toch niet meemaken. Maar uiteindelijk hebben we geen enkele tijger aangeraakt, want een wachttijd van een uur vonden we allemaal wat te gortig en dus zijn we maar vertrokken. Even langs een enorme en splinternieuwe mall, maar ook die hadden we snel gezien. Dus waren we deze middag eens wat eerder in het hotel en kon zelfs het zwembad getest worden. Het beviel goed kunnen we jullie verzekeren.

De avond was bestemd voor het afscheidsdiner in een ander hotel. Afscheidsdiner? Jazeker, we weten dat we nog een week te gaan hebben, maar vanaf woensdag wordt de groep gesplitst over twee plaatsen en twee verschillende hotels. Heeft alles te maken met de keuze die men kon maken voor een upgrade van het hotel of niet. Wij, en de meeste onder ons, hebben dan niet gedaan. Woensdag valt de groep dus deels uit elkaar en zien we elkaar pas weer op de dag van vertrek. Het afscheidsdiner was een groot feest. Er was een ceremoniemeester die zorgde dat de avond vlotjes verliep. Zo kregen we kleine cadeautjes, was er zang, werd er heerlijk gegeten, mochten de mannen aan het einde van de avond een roos aan de vrouwen geven en sloten we af met vuurwerk. We wilden eigenlijk nog het 'lichtjesfeest' bezoeken, maar het was gaan regenen en dus had dat weinig zin. Overigens hoorden we op de terugreis naar ons hotel dat de ceremoniemeester de eigenaar van drie hotels in Chiang Mai is. Deze multimiljonair is iedere dag in zijn hotel, geeft de planten buiten water en doet ook allerlei andere klussen. Het personeel weet dat hij de baas is, maar mag dat niet verder vertellen. Dat zijn nog eens bazen.

Vandaag gaan we Chiang Mai verlaten en trekken we voor een lange reis van 800 kilometer naar het zuiden. Daarin zit dan ook een overnachting. Dus twee dagen wat meer in de bus en dan lekker uitrusten tot aan de dag van ons vertrek naar Nederland. Het zal nu zeker erg snel gaan, maar we mogen nu al zeggen terug te kunnen kijken op een uitstekende vakantie.

VERJAARDAG IN THAILAND

CHIANG MAI - Vandaag een bijzondere dag voor Wim en Leatitia. Wim vanwege zijn 63e verjaardag en voor Wim en Leatitia de dag dat zij elkaar 13 jaar geleden het 'ja-woord' gaven. Een verjaardag om niet te vergeten zou het worden, maar daarvoor moesten we wel vroeg uit de veren.

Om 5 uur ging de wekker al en de tijd tot 6.30 uur gebruikten we om te douchen, ons aan te kleden en te ontbijten, want daarna begon de reis van een 45 minuten naar een van de hoogtepunten van de reis, namelijk het rijden op een olifant. Alhoewel, de hele vakantie bestaat al uit hoogtepunten en deze dag maakte daarin geen verschil. Voorafgaand aan onze vakantie was er in Nederland de discussie of de toeristen nu wel of niet op de rug van een olifant moesten gaan zitten. Het zou dieronvriendelijk zijn en het zou ook slecht voor de gezondheid van de olifanten zijn. In Thailand wordt gelachen op de Nederlandse bemoeizucht, want er wordt uiterst zorgvuldig met de olifanten omgegaan. En ze hebben de wetenschap dat de olifant geen stap zal verzetten als zijn last hem te zwaar wordt. Dus besloten wij gewoon op de rug van de olifant te gaan zitten.

Door onze gids Jack was bewust gekozen om vroeg te vertrekken vanuit de wetenschap dat je dan ook overal als eerste aan de beurt bent. Geen lange rijen wachtenden voor je en alles nog fris van de lever. De olifanten hebben er dan nog zin in en qua temperatuur is het ook allemaal veel beter. Dus op weg naar de opstap plaats om op de rug van de olifant te klimmen. De eerste olifant was een enorm beest en een van de grootste die rond liep. En ja hoor, of de jarige maar naar voren mocht komen en met Leatitia als eerste op de olifant mocht klimmen. Het was wel even wennen, want laten we eerlijk zijn, een olifant is geen Rolls Royce. Maar je raakt er aan gewend en dan krijg je meer tijd om je omgeving te bekijken. En oog te hebben voor alle anderen die in het kielzog worden meegenomen. Het oversteken van de rivier maakte deel uit van de rit door de bossen. Een leuke trip om niet snel te vergeten. Nadat iedereen weer veilig was binnengekomen, was het tijd voor een optreden van de olifanten. Twee opmerkelijke optredens moeten wel even worden toegelicht. De eerste was een strafschoppenserie van een olifant op een van onze deelnemers. Prachtig om te zien hoe dit de dieren kan worden aangeleerd. Een ander optreden was ook fenomenaal en dat betrof een aantal olifanten dat elk een schilderij maakte. Niet zomaar een prutstukje, maar echt een mooi schilderij wat wij niet zouden verbeteren. Later bij de koffie werd Wim naar voren geroepen en kwam er een grote olifant hem tegemoet gelopen om een van de schilderijen als cadeau te overhandigen. Leuk georganiseerd door onze Jack!

Daarna was er nog een verrassing en dat betrof een tocht op een kar, die door twee ossen getrokken werd. Vier personen in een kar en dat betekende met onze groep gauw een vijf tot zes karren. Leuk om ook dit mee te maken. Daarna stapten we op een bamboevlot en dreven we een eind de rivier af, waar de bus ons al op stond te wachten om naar het eetadres te gaan. Daar wachtte ons een uitstekende lunch en dat mag best wel gezegd worden. De daarnaast gelegen orchideentuin werd uiteraard bezocht en het blijven mooie bloemen. Op de terugweg bezochten we nog een parasollen fabriek, waar je ook spullen van je zelf kon laten beschilderen. Daarvan werd dankbaar gebruik gemaakt, omdat het gewoon kunstwerken zijn. Zo heeft Wim op de achterkant van zijn iPhone een boeddha laten schilderen, ook Leatitia, Dirk en Mia lieten zich niet onbetuigd. Daarna bezochten we ook een zijde -en zilverfabriek, producten waar Chiang Mai bekend om is. Bij met name de mannen sloeg de vermoeidheid toe en die groep had dit bezoek al gauw gezien. Daarna naar het hotel om even snel te douchen, want om 17.30 uur gingen we met z'n tienen naar massage-adres aanbevolen door onze reisgidsen.

De Thaise massage van twee uur was heerlijk en is iedereen prima bevallen. We goed na deze inspannende dagen. Daarna even snel eten in de foodcourt om daarna het ' Feest van het Licht' bij te wonen. Enkele tienduizenden lampionnen gingen de lucht in en zelfs nu tegen middernacht is het feest nog steeds niet voorbij. Naar buiten kijkend zien wij nog steeds veel brandende lampionnen de lucht in gaan. Aangezien het vuurwerk ook deel uitmaakt van het feest, maar het wel steeds zwaarder vuurwerk wordt, hebben we lekker het hotel opgezocht en daar de verjaardag van Wim afgesloten met een glaasje cognac of whiskey.

Daarna lekker uitslapen tot 8 uur voor een relatief rustig programma. Het gaat vanaf morgen allemaal wat rustiger worden en gaan we de tijd krijgen om nog even uit te rusten. Maar daarover later meer.

Volgende pagina »

Laatste reisverhalen

Alle reisverhalen

Laatste foto's

Laatste foto's
Laatste foto's
Laatste foto's
Hua Hin

Laatste reacties

Meer reacties

Blijf op de hoogte!

Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.

E-mail adres: